Województwo śląskie jest drugim w kraju, tuż po województwie mazowieckim, pod względem liczby osób pobierających rentę wdowią. W maju 2026 roku świadczenie to trafiło do ponad 117 tysięcy mieszkańców regionu. Śląskie wyróżnia także to, że przeciętna wypłata świadczenia ponad 4.4 tys. zł jest najwyższa w Polsce. 

1 lipca br. minął rok odkąd ZUS wypłaca uprawnionym emerytom i rencistom rentę wdowią. W maju 2026 roku świadczenie pobierało średnio 988,8 tys. osób w całym kraju, a łączna kwota wypłat osiągnęła 3,902 mld zł.

– Województwo śląskie jest jednym z głównych beneficjentów tego programu. W maju renta wdowia trafiła do 117,3 tysiąca mieszkańców naszego regionu. Więcej świadczeń wypłacono tylko w województwie mazowieckim, gdzie pobierało je 120,7 tysiąca osób. Pod względem finansowym do Śląska popłynął potężny strumień środków. Z łącznej krajowej puli 3,9 mld zł w maju aż 520,6 miliona złotych trafiło do mieszkańców naszego województwa – informuje Beata Kopczyńska, regionalna rzeczniczka prasowa ZUS w województwie śląskim.

Śląsk wyróżnia się na mapie Polski nie tylko liczbą osób, które pobierają rentę wdowią, ale przede wszystkim wysokością wypłat. Przeciętna kwota renty wdowiej w kraju wyniosła 3946,76 zł. W województwie śląskim średnia ta to 4 437,44 zł. Jest to najwyższy wynik w całej Polsce.

Renta wdowia – dla kogo i w jakiej wysokości?

Renta wdowia nie jest nowym, odrębnym świadczeniem emerytalnym. To mechanizm, który pozwala na jednoczesne łączenie dwóch dotychczasowych uprawnień: własnej emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy z rentą rodzinną po zmarłym małżonku. - Obecnie obowiązuje zasada, według której wdowa lub wdowiec może pobierać:100 proc. własnego świadczenia oraz 15 proc. renty rodzinnej, lub 100 proc. renty rodzinnej i 15 proc. własnego świadczenia. Od 1 stycznia 2027 roku wskaźnik drugiego świadczenia wzrośnie z 15 proc. do 25 proc. – wyjaśnia rzeczniczka. 

Wniosek o ustalenie zbiegu świadczeń można złożyć w ZUS w dowolnym momencie. Warunkiem otrzymania pieniędzy jest jednak spełnienie kryteriów ustawowych:

·      osiągnięcie powszechnego wieku emerytalnego (60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn),

·      pozostawanie we wspólności małżeńskiej do dnia śmierci współmałżonka,

·     nabycie prawa do renty rodzinnej po zmarłym małżonku nie wcześniej niż po ukończeniu 55 lat (kobiety) lub 60 lat (mężczyźni).

·      niezawieranie nowego związku małżeńskiego.

Obowiązuje limit świadczenia

Przepisy określają maksymalny limit łącznej kwoty pobieranych świadczeń. Nie może on przekroczyć trzykrotności najniższej emerytury, co obecnie stanowi kwotę 5935,47 zł brutto. Jeżeli suma emerytury własnej i części renty rodzinnej przekracza ten próg, wypłata jest odpowiednio pomniejszana. Osoby, których jedno z samodzielnych świadczeń już teraz przewyższa ten limit, nie mają prawa do pobierania renty wdowiej.